سینما و صهیونیسم 13
جزوه سينما و صهيونيسم(20) نگاهي ديگر به فيلم «رمز داوينچي»(davinci code)
به نظر مي آيد دو همکاري قبلي اکيوا گلدزمن (نويسنده فيلمنامه) با ران هاوارد (کارگردان) يعني فيلم هاي مرد سيندرلايي و يک ذهن زيبا -که جايزه اسکار را هم براي هر دو به بار آورد- انتظارات مخاطبين اين دو سينماگر را بالا برد؛ اگرچه هيچ کدام در رشته خود، درجه يک به شمار نمي آيند، به طوري که مشارکت اخيرشان براي ساخت رمز داوينچي به هيچ وجه نتوانست حتي همان مخاطبين را هم قانع سازد و اين نه به دليل سر و صداها و غوغاي پيرامون کتاب و به خصوص فيلم آن بود؛ بلکه چون فيلمنامه و بالتبع خود فيلم داراي نقاط ضعف و حفره هاي اساسي و بي شمار دراماتيکي هستند.
امروزه درجهان قدرتي بزرگتر از قدرتي كه فريبكاران افكار عمومي دراختيار دارند وجود ندارد. قدرت هيچكدام از پادشاهان و پاپهاي قديمي يا ژنرالهاي پيروز و كشيشهاي عاليرتبه به پاي قدرت اين چند نفر نرسيد كه از طريق كنترل اخبار و برنامههاي آمريكا به آن دست يافتند.آنان چنان قدرتي كسب كردند كه به هر منزلي در آمريكا وارد ميشود.
قدرت یهودصهیونی در رسانه های غرب/جزوه سینما وصهیونیسم(21) قسمت دوم
تحليل و بررسي جالبي از اشغال رسانهاي يهود در انگليس، محتواي اين مقاله را تشكيل ميدهد. اين مقاله كه درسال 1997 نوشته شده امور جاري كشور بريتانيا را تا آنجايي كه بر قدرت رسانهاي يهود مربوط ميشود, بررسي ميكند در مبارزه عليه حكومت تماميتخواه يهوديان نژادپرست داشتن اطلاعات اساسي درباره انحصار استبدادي رسانهها توسط يهود و نيز قدرت سياسي صهيونيستها به عنوان فعالان سياسي يهود، بسيار حياتي است. اين مقاله از سايت رسمي احمد رامي(www.radioislam.org) گرفته شدهاست اگرچه مولف مقاله ذكر نشدهاست ولي بنظر ميرسد نويسنده مقاله خود احمد رامي باشد. لازم به ذكر است كه به دليل طولاني بودن مقاله, برخي از موضوعات آن به صورت گزينشي و گاهاَ بهطور خلاصه ترجمه شده است.



نويسنده داستان (دن براون) و سازندگان فيلم رمز داوينچي اين بار برخلاف معمول ايدئولوژي پردازان هاليوود، (شايد عمداً) خيلي شعاري و واضح، عقايد خود را بيان كرده و برخلاف آنچه كه در خود فيلم مطرح مي شود، به لابه لاي قصه ها و موسيقي پر نماد و مملو از سمبل نرفته اند. (در كتاب و فيلم مطرح مي شود كه در طول تاريخ بسياري از هنرمندان پيرو خانقاه صهيون، در عين حال افشاگر راز مريم مجدليه يعني همان جام مقدس و فرزندان مسيح بوده اند، يعني در واقع ايدئولوژي صهيون را تبليغ كرده اند و از اسامي افراد و آثار ذيل صريحاً نام برده مي شود.

















"الیور تویست در واقع ادعا نامه ای است که چارلز دیکنز علیه فساد آن روز انگلستان می نویسد." (چهره های درخشان.ج-2) داستانی که در آن نه تنها فساد اجتماعی که رذالت انسان های آن عصر و پاکی نهان در لایه های گم شده جامعه به وضوح مشهود است. روایت دیکنز با تولد غریبانه الیور و مرگ مادرش آغاز می شود و سپس به زندگی سخت او در نوان خانه می پردازد، دیکنز با ایجاد فضای واقعی یک نوان خانه و اتفاقات آن سعی می کند رنجی که کودکانی نظیر الیور می برند را به تصویر بکشد. سپس الیور که به غذای کم نوان خانه اعتراض دارد فروخته می شود ابتدا به یک دودکش پاک کن و سپس به یک خانواده، سخت گیری ها و اهانت های آن خانواده موجب فرار او به لندن می شود.
