سینما و صهیونیسم 9
بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشتی بر پخش فیلم کنستانتین از برنامه سینما و ماوراء شبکه چهار
خیلی ناراحت بود از دست شبکه چهار. می گفت:« از روزی که رابرت مردوخ[1] را به ایران آوردند، فهمیدم که رابطه شان چقدر نزدیک و علنی شده که جرات کرده اند این پیرصهیونِ کثیف رابه کشور امام زمان (عج) بیاورند[2]، مردوخ که مالک حدود صد شبکه گسترده رادیو تلویزیونی است و پر تیراژترین روزنامه چین و انگلیس و الجزیره را خریده است از اصلی ترین مهره های صهیونیست ها در جهان است.» گفتم: « الان که در الشرق الاوسط و رادیوی BBC مشغولند و اینها سر کار نیستند.» گفت:« آیا ممکن نیست باز مانده ها و شاگردهای اینها در صدا و سیما لانه کرده باشند؟ چیزی نتوانستم بگویم؛ ولی حرفش را باور هم نکردم .
در جهان ارتباطات مطمئناً بسياري از وسايل ارتباطي ما دچار تغييرات ساختاري و غيرساختاري ميشود. حوزههاي ارتباطي انسانها ساحت هنر است كه ساحتي آسماني ـ زميني دارد. در تغييراتي كه در اين ساحت پديد آمد، هنر «سينما» تولد يافت. سينما به عنوان «هنر هفتم» و به صورت يك هنر صنعت توانست با سيطره و به كارگيري هنرهاي ديگر جايگاه وسيعي را در دنيا كسب كند. طبق بررسيهايي كه صورت گرفته، كنش انساني، اغلب محصول دريافتهاي شهودي است تا دريافتهاي عقلاني.
چند روز پيش كه براي خريد عيد در بازار تهران عبور مي كردم در مقابل حجره فروش عروسك و اسباب بازي اصرارهاي دختري نوجوان به مادرش توجه مرا جلب كرد و در مقابل , انكارهاي مادر هم روي ديگر اين جدل بود. مادر موافق خريد عروسكي كه دختر جوان مي گفت نبود. زيرا ظاهر زننده ونيمه عريان عروسك به مادر اجازه چنين خريدي را نمي داد. پس از مدتي دختر نوجوان با طرحي جديد مادر را غافلگير كرد زيرا در كنار اصرار خود پيشنهادي گفت كه مادر چاره اي جز پذيرش خواسته دختر نداشت . دختر گفته بود « اصلا مادر من مي خواهم با پول خودم اين عروسك را براي شما به عنوان عيدي خريداري كنم آن را به عنوان هديه از من قبول كن » !
تصوير مسلمانان در سينماي غرب
«همايش بينالمللي دين و رسانه» به همت صداي جمهوري اسلامي ايران و دانشكدة علوم اجتماعي دانشگاه تهران به مدت سه روز در تاريخ 22 تا 24 آبانماه و با سخنراني استاداني از دانشگاههاي ايران و خارج كشور برپا شد. دو مورد از مقالات اين همايش به نقش سينماي هاليوود در دنياي رسانه كه از يك سو تخريب چهره مسلمانان و افراد ديگر سو معرفي آمريكا به عنوان سرزمين موعود را دنبال ميكند، اختصاص داشت. آنچه در پي خواهد آمد چكيدة دو مقاله ياد شده است.
|
|
نويسنده داستان (دن براون) و سازندگان فيلم رمز داوينچي اين بار برخلاف معمول ايدئولوژي پردازان هاليوود، (شايد عمداً) خيلي شعاري و واضح، عقايد خود را بيان كرده و برخلاف آنچه كه در خود فيلم مطرح مي شود، به لابه لاي قصه ها و موسيقي پر نماد و مملو از سمبل نرفته اند. (در كتاب و فيلم مطرح مي شود كه در طول تاريخ بسياري از هنرمندان پيرو خانقاه صهيون، در عين حال افشاگر راز مريم مجدليه يعني همان جام مقدس و فرزندان مسيح بوده اند، يعني در واقع ايدئولوژي صهيون را تبليغ كرده اند و از اسامي افراد و آثار ذيل صريحاً نام برده مي شود.